نکاتی در مورد داشتن اتاق نشیمن اصولی

داشتن اتاق نشیمن اصولی

3 ديدگاه

نکاتی در مورد داشتن اتاق نشیمن اصولی

 

اندازه اتاق نشیمن و چگونگی قرار گرفتن وسایل موجود در آن بسیار متنوع بوده و به عوامل زیر بستگی دارد: اندازه محل سکونت، وضعیت اقتصادی، سبک زندگی و ارتباط اتاق نشیمن با دیگر قسمت های محل سکونت. از طرف دیگر، با توجه به تنوع چیدن مبلمان، محدودیت های کمی در این زمینه وجود داشته و برای محدود کردن طراحی ها هیچ گونه تلاشی صورت نگرفته است. با این وجود، یک سری حداقل احتیاجات و نکات طراحی اساسی وجود دارند که برای کلیه فضاها با هر نوع اندازه ای قابل استفاده می باشند.

 

حداقل احتیاجات :

اتاق نشیمنی که در یک خانه سه یا چهار خوابه وجود دارد در مقایسه با اتاق نشیمنی که در یک خانه یک یا دو خوابه وجود دارد، به فضای بیشتری برای ساکنانش احتیاج دارد. واحدهای لوکس برای جای دادن اثاثیه بیشتر لزوما به فضای بیشتری نیاز دارند. در هر صورت، حداقل مساحت اتاق نشیمن بدون وسایل غذاخوری باید تقریبا ۵/۱۶ متر مربع، ولی ترجیحا ۵/۱۸ متر مربع باشد.

اتاق نشیمنی که از یک طرف آن برای غذاخوری استفاده می شود. برای اینکه این قسمت از فعالیت های اتاق نشیمن متمایز شود، معمولا به شکل «L» آرایش داده می شود. واحدهای سه خوابه یا بیشتر باید اتاق غذاخوری جداگانه داشته و یا محوطه غذاخوری در آنها کاملا مشخص شده باشد.

حداقل پهنای اتاق نشیمن باید ۳۵/۳ تا ۶۵/۳ متر باشد. البته این پهنا خیلی کم بوده و در صورت امکان بهتر است کمتر از ۲۵/۴ متر نباشد.

ملاحظات طراحی :

برای آرایش مبلمان، جدا کردن محل رفت و آمد از مراکز فعالیت ها و راحتی دسترسی به مبلمان و پنجره ها، فاصله دیواری و زمینی مناسبی را در طراحی باید در نظر گرفت.

محل رفت و آمد در اتاق نشیمن باید تا سر حد امکان به طور مستقیم باشد و با سایر وسایل برخوردی نداشته باشد. ایده آل اینست که از بین مبلمان راه رفت و آمدی نباشد و اگر چنین راهی نیاز بود، باید در منتهی الیه یک طرف اتاق باشد که در این صورت قسمت دیگر باقی مانده اتاق فضایی بن بست خواهد بود.

در حین انجام کارهای جمعی اشخاص تمایل دارند که در گروه های نسبتا کوچک دور هم جمع شوند. بدین ترتیب فاصله مطلوب برای گفتگو نیز تقریبا کم است، حدودا به قطر ۳ متر.

هنگامی که اتاق نشیمن و محوطه غذاخوری هر دو در یک مکان باشند، محوطه غذاخوری یا باید در قسمت تو رفتگی دیوار باشد و یا باید از خود ماهیتی جداگانه داشته باشد.

فضای موردنیاز برای قرارگیری مبلمان :

  • برای جا دادن یک دست مبلمان ۵ نفره در اطراف میز قهوه خوری به قطر ۱۴۰ سانتیمتر، به فضایی به ابعاد ۳۸۰*۴۷۰ سانتیمتر احتیاج داریم.
  • برای جا دادن پیانو، کاناپه و میز قهوه خوری به فضایی حداقل به ابعاد ۴۹۰*۳۳۰ سانتیمتر احتیاج داریم.
  • برای جا دادن دو صندلی در گوشه اتاق به حداقل فضایی به ابعاد ۲۱۵*۲۰۰ سانتیمتر نیاز است.

 

نکاتی در مورد داشتن اتاق غذاخوری اصولی

 هر واحد مسکونی باید دارای فضایی برای غذاخوری باشد، همینطور این فضا ممکن است با اتاق نشیمن یا آشپزخانه یکی باشد و یا به صورت اتاقی مجزا باشد.

در عنوان زیر معیارهای لازم برای چیدمان فضای غذاخوری اصولی را بررسی میکنیم:

معیار

میزان فضای اختصاص یافته به اتاق غذاخوری باید بر اساس تعداد افراد پذیرایی شونده و فضای رفت و آمد مناسب باشد. در داخل محوطه غذاخوری و یا در آشپزخانه مجاور باید فضای مناسبی برای نگهداری چینی آلات و ظروف بزرگ غذاخوری اختصاص داده شود.

در اتاق غذاخوری، برای جا دادن میز ها و صندلی هایی با اندازه های زیر، باید فضایی را مطابق ابعاد زیر به عنوان فضای اشغال شده در نظر گرفت:

ردیف

نفرات

ابعاد میز و صندلی

۱

۱ یا ۲ نفره

۷۵cm*75cm

۲

۴ نفره

۷۵cm*95cm

۳

۶ نفره

۱۰۰cm*185cm

میز گرد به قطر

۱۲۰cm

۴

۸ نفره

۱۰۰cm*185cm

۱۲۰cm*120cm

۵

۱۰ نفره

۱۰۰cm*245cm

۱۲۰cm*185cm

۶

۱۲ نفره

۱۲۰cm*245cm

۷

میز غذاخوری بچه ها

۴۵cm*45cm

۸

صندلی های غذا خوری

۴۵cm*45cm

۹

بوفه یا کمد نگهداری وسایل

۴۵cm*105cm

حداقل استاندارد های «اداره توسعه شهر و مسکن آمریکا»

اندازه فضای غذاخوردن هر شخص در روی میز باید بر اساس یک حریم ۶۰ سانتیمتری و مساحتی تقریبی برابر با ۰۹۳/۰ متر مربع باشد. علاوه بر این، فضای میز باید به اندازه کافی برای قرار دادن ظروف غذاخوری بزرگ باشد.

یک اتاق مطلوب برای نشستن اتاقی است که در آن میز غذاخوری فضایی خالی برابر ۱۰۵ سانتیمتر در اطراف خود داشته باشد. باید همواره حداقل فواصل زیر از لبه میز فراهم شده باشد:

  • ۸۰ سانتیمتر برای صندلی ها به علاوه فضای دسترسی به آن ها
  • ۱۰۵ سانتیمتر برای آوردن غذا از پشت صندلی
  • ۶۰ سانتیمتر تنها برای عبور
  • ۱۲۰ سانتیمتر از میز تا کابینت (در آشپزخانه).

در اندازه گذاری اتاق غذاخوری، به علاوه فضای مورد نیاز غذاخوردن باید تدارک لازم جهت ایجاد فضای رفت و آمد در میان اتاق دیده شود.

برای خانه ها و آپارتمان های کوچک محوطه غذاخوری می تواند درون آشپزخانه قرار داده شود. این وضعیت ناشی از نیاز های ذیل است:

۱-مزایای خانه داری

۲-میز غذاخوری در آشپزخانه مکانی را برای دور هم جمع شدن کل خانواده فراهم می آورد. در جایی که امکان ایجاد فضای غذاخوری باشد، قرار دادن میز غذاخوری در اتاق نشیمن توصیه نمیشود.

اندازه های مختلف برای آرایش های مختلف

  • نیمکت در یک طرف میز:

برای نیمکت در یک طرف میز و صندلی ها در طرف دیگر، فاصله ای معادل ۲۳۵ سانتیمتر در نظر بگیرید . برای چهار نفر فضایی معادل ۹/۲ متر مربع نیاز است

  • نیمکت گوشه ای:

نیمکت ها در یک طرف و یک انتها و دو صندلی در طرف دیگر، میزی ۵ نفره به ابعاد ۱۲۰*۹۰ سانتیمتر در فضایی معادل ۱/۴ متر مربع.

  • میزهای گرد:

میز گردی به قطر ۹۰ سانتیمتر را با ۴ صندلی چرخان، می توان در فضایی کنج به ابعاد ۱۸۰*۱۸۰ سانتیمتر یا ۲/۳ متر مربع جای داد.

  • اتاق غذاخوری ۱۲ نفره:

یک بوفه یا صندوق به طور نمونه حدودا ۴۵ سانتیمتر عمق دارد. استفاده از یک میز به عرض ۱۰۵ سانتیمتر متداول است. در پشت صندلی ها از یک طرف و یک انتهای میز برای عبور از کنار، و از طرف و انتهای دیگر میز برای رفت و آمد، فضایی وجود دارد.

حریم میز به ازای هر نفر ۶۰ سانتیمتر است که این میزان حداقل فاصله می باشد. اگر در دو انتهای میز، صندلی دسته دار وجود داشته باشد به ازای هر صندلی ۵ سانتیمتر و به طول اتاق ۱۰ سانتیمتر اضافه کنید.

 

 

 

مهشید رئیسی

خانم مهندس رئیسی در رشته معماری-معماری لیسانس خود را از دانشگاه آزاد تهران-مرکز گرفته است و همچنین تحصیلات تکمیلی خود را در زمینه ی کارشناسی ارشد معماری داخلی از دانشگاه تهران -جنوب کامل کرده اند و همچنین دارای گواهینامه ی بین المللی ازWORK SHOP های داخلی دکوراسیون داخلی انگلستان و کانادا و دارای گواهینامه های مدیریتی از هاروارد آمریکا ، تی سی اس استرالیا و دانشگاه یاشار کشور ترکیه می باشد.

3 ديدگاه

  1. 1399/06/16

    خیلی خوبین

  2. 1399/06/18

    متشکرم از مطالب آموزنده ای که در سایت قرار دادین
    یه پیشنهاد داشتم خیلی خوب میشه اگه با رسم شکل مطالب بیان بشه که به درک بهتر برسیم
    بازم متشکرم

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.